The Unconditional

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่ไม่ได้เขียน blog มาเกือบปี อยากบอกว่าเดี๋ยวนี้เขียนอังกฤษไม่ได้แล้ว

เวลาผ่านไปเหมือนโกกิ เอ้ย ไปๆ มาๆ ก็จะเรียนจบอยู่แล้ว ก็สงสัยตัวเองอยู่เหมือนกันว่าเรียนมาแล้วได้อะไรบ้าง นอกจากได้แฟน และ เพื่อน ๆ มีหลายคน .... เอ่...เผาเพื่อนๆเล่นดีกว่า

1. ไอ๊ซ .... โจรกลับใจ วันนั้นไป Gigabyteกัน มันดันไปกอดคอผู้หญิง เพื่อน M20 เฉยเลย จนเค๊าเริ่มหวั่นไหวให้เพื่อนมาถามว่า ice มีแควนยัง เห็นหน้าอ่อนๆ อยากลอง .......สู้โว้ยเพื่อน

2. เจ๊ปอย ... เป็นคนแรกที่ทำให้รู้ว่า yoyo theory มีจริง ก็ดูเจ๊แกเล่นทำน้ำหนักลดจาก 98 ลงไป 90 และ 90 ขึ้นไปได้ถึง 95 ภายในหนึ่งเดือน!!!!!! โอ้ยอก มัน จอรช์มาก

3. ไอ้ต่อ ... ผู้หญิงที่มี hormone เrศ ชาย สูงปี๊ดด........ สังเกตุได้ว่าขนหน้าแข้งยาวกว่าของไอ้ฟ้าอีก นางคนนี้อารมณ์แปรปรวนสูงมากๆๆๆ เวลาเมนส์มาล่ะก็ รังสีอำมหิตแผ่ส่าน  หลังจากไม่มีผู้ชายตกถึงท้องมาหลายปี บวกกับที่ไม่ยอมอาบน้ำตอนเช้า ทำให้ทุกครั้งที่เห็นฝรั่ง เป็นต้อง ....อิอิ.... ทำท่าเบ่งกล้ามบอกว่า"กูจะเอากูจะเอา"

4. นภัส ... 30 ยังแจ๋ว เขียนถึงคนนี้ไปก็ไม่น่าจะได้มาอ่าน คุณป้าแกอายุ30 แล้วดันอยากสวยก็เลยไปตัดซะสั้น...สุดท้ายก็ได้ฉายาว่า เด๋อ ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปร์ทเป็นสายันต์ให้ อ้า..อ้า...กินขี้

5. อุ๊จัง ... Suckers... เป็นคำที่พักหลังได้ยินบ่อยมาก เนื่องจาก you know why .... มันอยากพูดถึงเรื่องเศร้า แต่ก็เอาใจช่วยให้หายไวไวนะ ตังเอง

6. นิ กับ ออม ... มาbetกันดีกว่า ว่าจะ ตบจูบ แล้วมีลูกกี่คน ว่างๆจะเปิดเพลง soulmate ให้ฟัง (อย่าคิดว่าร้องเป็นแต่เพลงมุมนะโว้ย)

        "รอใครสักคนที่จะเข้ามา ........ แต่ว่าตอนนี้ออมอยู่ที่ได้ ในโลกของ นิที่มันช่างกว้างใหญ่"

เฮ้อ แล้วตูจะโดนแฉคืนมั๊ยเนี่ย เอ้าแค่เบาะๆพอนะ น้องดุ

ป.ล. เพื่อนๆอย่าคิดมากนะ รักนะเด็กโง่

“ลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยังเหงา คืนวันที่มันเหน็บหนาว ไม่รู้จะทนได้นานเท่าไร”

เพลงนี้จะเป็นเพลงที่จะต้องได้ยินและฟังทุกปีเวลาที่ลมหนาวผ่านมาช่วงเดือนพฤษจิกายนและธันวาคม คงจะมีคนโสดถึงจะเข้าใจความรู้สึกนี้ ว่าลมหนาวมันพัดพาความเหงามาด้วย …. แต่ถ้าใครมีแฟนแล้ว แต่ยังรู้สึกอย่างนี้ ก็แนะนำให้ไปหาแฟนใหม่นะครับ

ถ้าพูดถึงแม่น้ำสายหลักของประเทศไทย ก็คงต้องนึกถึงแม่น้ำเจ้าพระยา

ปิง วัง ยม น่าน …. แม่น้ำทั้ง4 สายนี้ได้ไหลมาบรรจบกันเป็นเจ้าพระยาที่ปากน้ำโพ นครสรรค์ แล้วไหลผ่านเพื่อหล่อเลี้ยงอีกหลายจังหวัดจนมาสิ้นสุดลงที่อ่าวไทยจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งก็เป็นบ้านเกิดผมนั่นเอง

เมื่อวันเสาร์ที่แล้วได้มีโอกาศไปทำบุญที่นครสวรรค์ และได้แวะไปนั่งเล่นบ้านของคนที่ไปทำบุญวันเกิดด้วย

บ้านหลังนี้เป็นบ้านริมน้ำเจ้าพระยา ซึ่งมีเรือนไม้ริมน้ำแบบไทยประยุกต์อยู่2หลัง การผสมผสานความปราณีตของช่างไม้คนไทยที่ได้เชื่อมต่อทุกชิ้นส่วนของไม้สักทองได้อย่างลงตัว

ผมตกหลุมรักที่นี่ตั้งแต่ครั้งแรกที่ย่างก้าวเข้าไป มันเป็นความรู้สึกเย็นสบายที่หาที่ไหนไม่ได้

ลมเย็นๆโชยพัดเข้าหาตัว การได้นั่งข้างคนที่เข้าใจกัน สมองไม่ต้องคิดอะไร just sit still… that’s true happiness.

Someone used to tell me, there are three things in your life when you enter the MIM program. They are studies, work, and love life. Many people have not proven to be able to balance these 3 things together and, eventually, one thing will collapse.

 Unsure whether I am falling within this situation, I am trying to balance between 2 of the 3 things mentioned above, which are work and studies. Work has been tough and tedious lately as I have to reach office early in the morning at 7A.M. everyday while more and more assignment has been added to my course of studies.

For the past few months, amidst of all the busy work and studies, I have been “actively” working for the third piece of the jigsaw, the love life.

Why am I struggling?

Why do I want to enter into the messy situation when others are desperately trying to escape from it?

I wholeheartedly believe that it is a very precious gift from God that we have the heart to like/love someone, but why must it be during this period of time.

Well, I really don’t know if I have found the right answer. I guess I have to make my position clear. Oh no! Not STP again!!!

There are only 2 things that I need to focus on now, work and studies. I can’t allow myself to drift away any further or else it would cause me to lose everything.

For the love life, I guess it has got to come back to one of my favorite Thai song, corner, มุม. The only thing that I can do is just to admire that person from one corner, hoping that someday, when I am ready, she would still be there. But so what, if she won’t be there, then I have to tell myself that it has been more than fortunate to be born to know and meet someone like you.

PS# To those who like to say that I am “siao”, I know that you will read my blog and would say that I am being siao again, but I really meant what I said.

As the clock is ticking by each second, as the sun rise and fall, as each day passes by, time seems to move so fast. Vividly, I still could remember myself stayed up late in office, preparing documents and doing email correspondence with my Japanese client.

After that deal was pitch, people felt that I was really not a junior anymore, I was “somebody”. Moving from the lowest rank in term of sales volume, to the top sales rep in the company, I felt that everything was over the world.

Then as time passes by like a blink of an eye, as the deal is going to be completed by next week, what am I thinking? Moving back from somebody to nobody? Moving from the top back to basic, where my “face” gonna be? The runway is rough, the landing gonna be tough.

It really tough to find soft landing. Only if I possessed with the energy I used to have before making commitment to study, then I would be able to come up with solution to revive this situation. But…

The earth turns around itself everyday

Many things reach an end

But something never change

The heart that keeps fighting, it will remain.

The show must go on. I make a promise to myself that I must not lose faith in myself.

If even you don’t believe in yourself, then who else will believe in you.

KEEP WALKING.

“Did you ever know that you’re hero

You’re everything I wish I could be